Ogrzewanie podłogowe

Ogrzewanie podłogowe

Autorem artykułu jest Krzysztof Lis

Ogrzewanie podłogowe to jeden ze sposobów na rozprowadzenie ciepła po pomieszczeniu, obok ogrzewania nadmuchowego i zwykłych grzejników. Ostatnio sporo się na temat tego ogrzewania mówi i pisze, warto więc wiedzieć na jego temat cokolwiek więcej.
Ogrzewanie podłogowe może być elektryczne lub wodne. W tym pierwszym przypadku w podłodze zostają umieszczone przewody grzejne (lub specjalne maty grzejne). W drugim przypadku w podłodze umieszcza się przewody, którymi przepływa ciepła woda.

Ten pierwszy przypadek należy traktować jak zwykłe ogrzewanie elektryczne. Podobnie jak ogrzewanie akumulacyjne pozwala na wykorzystanie dobrodziejstw taryfy nocnej, bo ma dość dużą bezwładność cieplną. Mimo wszystko jest jednak dość drogie.

W drugim przypadku najczęściej mamy do czynienia z wykorzystywaniem ciepłej wody, której źródłem są pompa ciepła bądź kocioł kondensacyjny. Pompa ciepła dobrze pracuje tylko gdy produkuje ciepłą wodę o dość niskiej temperaturze a kocioł kondensacyjny swoją bardzo wysoką sprawność osiąga dopiero przy niskiej temperaturze czynnika.

Dlaczego ogrzewanie podłogowe może wykorzystywać czynnik grzewczy o niskiej temperaturze? Ilość przekazanego ciepła jest iloczynem między innymi różnicy temperatur i powierzchni oddawania ciepła. W przypadku grzejników jest ona dość mała, równa powierzchni kaloryfera. W przypadku ogrzewania podłogowego jest znacznie większa, bo jest to powierzchnia całej podłogi.

Dodatkowo, warto wspomnieć, że ludzkie ciało lubi ciepło "od spodu", tzn. od stóp. Dla naszego komfortu wskazana jest ciepła podłoga i chłodne powietrze wokół głowy. Z tego względu ogrzewanie podłogowe jest znacznie bardziej komfortowe niż gorące grzejniki.

Warto wspomnieć, że dzięki temu, że ciepła podłoga zapewnia nam komfort cieplny, można nieco obniżyć temperaturę w pomieszczeniu. To z kolei zmniejsza straty ciepła przez ściany, okna i wentylację a więc pozwala na oszczędności.

Najciekawiej wygląda sprawa podłączenia ogrzewania podłogowego do pompy ciepła. Dobrze zaprojektowana pompa może być tańsza niż kocioł centralnego ogrzewania, do dobrego działania wymaga ona jednak właśnie ogrzewania podłogowego. W przypadku tego typu urządzeń im wyższa różnica temperatur między poborem ciepła (wymiennik gruntowy) a jego oddawaniem (czynnik grzewczy w centralnym ogrzewaniu) tym więcej energii musi zostać zużyte do przepompowania ciepła. Z tego wynika wyższy koszt użytkowania takiej instalacji a więc mniejsze oszczędności.

Ogrzewanie podłogowe to generalnie rzecz biorąc szansa na oszczędności, ale czy warto je sobie zainstalować to już każdy powinien ocenić we własnym zakresie, biorąc pod uwagę nie tylko koszty ale i inne preferencje.
---

Krzysztof Lis, magister inżynier mechanik specjalności energetyka cieplna
Drewno zamiast benzyny, tanie ogrzewanie

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Parkiety egzotyczne czy zwykłe?

Parkiety egzotyczne czy zwykłe?

Autorem artykułu jest Katrina

Popularność drewna i parkietów egzotycznych rośnie z roku na rok. Nie jest to zjawisko zupełnie przypadkowe, gdyż drewniane podłogi są nie tylko piękne, ale również trwałe i dobre dla naszego zdrowia.
Popularność drewna oraz egzotycznych parkietów z roku na rok wzrasta. Podłogi drewniane są nie tylko piękne, ale także bardzo trwałe i dobre dla zdrowia. Mimo że koszta montażu i zakupu drewna są o wiele wyższe niż np. w przypadku kafelków lub też paneli podłogowych, w polskich domach parkiety egzotyczne są spotykane coraz częściej.

Zalet drewnianych podłóg jest bardzo dużo, m.in. to, że nadają one wnętrzu specyficzny naturalny klimat. Polski rynek oferuje szeroki wybór zarówno kolorów, jak i rodzajów drewna, a co za tym idzie – ogromne możliwości aranżacyjne. Ponadto, drewno egzotyczne oddziałuje pozytywnie na zdrowie – jonizuje powietrze, nie przyciąga kurzu i nie elektryzuje się.

Niestety montaż parkietów egzotycznych wiąże się ze sporym wydatkiem. Zadanie to powinno być zlecone profesjonalnej ekipie, która wykona montaż zgodnie z zaleceniami i nie popełni przy tym błędów, które mogłyby się przyczynić do szybkiego zużycia drewna. Wysokie koszty nie powinny w tym przypadku nikogo odstraszyć, ponieważ podłoga drewniana to zakup za długie lata.

Większość uważa, że parkiety drewniane są podatne na uszkodzenia, szybko się niszczą i dość szybko tracą swe piękno. Nie jest tak jednak! Dobrze zakonserwowana podłoga jest znacznie bardziej wytrzymała od zwykłych paneli podłogowych czy też kafelków. Drewno egzotyczne, w przeciwieństwie do ww., ma możliwości regeneracyjne, co oznacza, że niewielkie ubytki znikają pod wpływem pęcznienia drewna.

Czy takie właściwości drewna nie zachęcają do jego zakupu? Być może nadszedł czas na niewielki remont?
---

Pomysły na biznes

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Podłogi drewniane

Podłogi drewniane

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki

Po transformacji ustrojowej i pierwszym zachłyśnięciu się „zachodem” parkiety i deski podłogowe stały się pogardzanym reliktem minionej epoki, synonimem kiczu i tandety.

Zachwycano się nowoczesnymi panelami, płytkami i posadzkami z żywic epoksydowych – by bardzo szybko odkryć, że drewno jest chyba najzdrowszym i najprzyjemniejszym dla mieszkańców materiałem wykończeniowym.

Nie bez przyczyny także w konstrukcji całych domów powraca się do drewna – posiada ono bowiem unikalne i niezwykle cenne cechy, które wpływają zarówno na estetykę pomieszczeń, jak i nasze samopoczucie.

Drewno jest materiałem naturalnym, dzięki czemu umożliwia wymianę powietrza - „oddycha” - oraz regulację wilgotności. Właściwości hipoalergiczne drewna oraz zdolność do regulacji mikroklimatu wnętrz czynią je niezwykle cennym elementem wystroju – zwłaszcza w pokojach dzieci i osób wrażliwych.

Równie ważne są mechaniczne właściwości drewna – jest ono nie tylko bardzo wytrzymałe na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne, ale i elastyczne, dzięki czemu dobrze tłumią naprężenia. Drewno stanowi znakomitą izolację akustyczną – co zarówno w wypadku ścian, jak i podłóg przekłada się na poprawę komfortu. Jest też materiałem naturalnie „ciepłym” - dzięki czemu bez obaw możemy chodzić po nim bosymi stopami.

Wszystkie zalety „techniczne” - wytrzymałość, łatwość formowania, własności izolacyjne i regulujące klimat – łączą się z wyjątkowymi walorami estetycznymi. Drewno nie tylko znakomicie komponuje się z innymi elementami wystroju i wyposażenia domu – ale samo w sobie stanowi ozdobę wnętrza. W zależności od gatunku i użytych materiałów wykończeniowych może przybierać kolor od bieli po ciemny, szlachetny brąz – ze słojami i sękami o zminimalizowanej – bądź wprost przeciwnie, podkreślonej widoczności.

W Polsce wciąż powszechnie stosowane są rodzime gatunki drewna – zarówno z powodu stosunkowo niskiej ceny, jak i dobrej wytrzymałości i dekoracyjności. Najważniejszymi gatunkami są:

Dąb: twardy i wytrzymały, charakteryzuje się stosunkowo delikatnym, bogatym wzorem i jasnym kolorem.

Jesion: ciężkie i wytrzymałe drewno, stosowane w pomieszczeniach suchych (jest wrażliwy na wilgoć).

Buk: bardzo trwały, o jasnej i jednolitej barwie.

Modrzew: posiada znakomite właściwości mechaniczne, jest atrakcyjny wizualnie – i, niestety, drogi.

Sosna: miękka i łatwa w formowaniu (przy tym odporna na uszkodzenia i ścieranie), a jej jasny kolor i wyraźny, atrakcyjny układ słojów świetnie komponują się z nowoczesnymi wnętrzami.

Coraz większą popularnością cieszą się gatunki egzotyczne – od znanych powszechnie mahoniu i teaku, przez bambus, oliwkę i eukaliptus, aż po nowe na naszym rynku gatunki – takie jak Bangkirai, Cabueva czy Gombeira. Ciekawe, oryginalne ubarwienie, interesująca budowa i właściwości mechaniczne (niektóre są na przykład naturalnie wodoodporne), a także coraz łatwiejszy dostęp – sklepy i markety prześcigają się w rozszerzaniu oferty.

W jakiej formie wykorzystywane jest drewno? Najtańszą i najprostszą w montażu formą są panele podłogowe – zarówno laminowane, wykonane z płyt pilśniowych i wiórowych (ostatecznie to też forma drewna), jak i te z drewna litego. Są na ogół duże i lekkie, nie wymagają skomplikowanego mocowania ( układa się je jako podłogę pływającą – nie są więc na stałe przymocowane ani do ścian, ani do podłoża).

Tradycyjny parkiet zyskał nowe życie dzięki nowym technikom wykonania i odnawiania. Dzięki dużej swobodzie w doborze kolorów i wzorów doświadczony parkieciarz może stworzyć prawdziwe dzieło sztuki – które przetrwa pokolenia dzięki łatwości naprawy i renowacji.

Ciekawą propozycją są deski podłogowe – atrakcyjne wizualnie i łatwa w montażu alternatywa dla parkietu – w przeciwieństwie do niego układa się ją nie bezpośrednio na podłożu, ale na specjalnych legarach – łatwiej jest dzięki temu ułożyć izolację bądź zastosować dodatkowe wytłumienie.

Wybór jest naprawdę szeroki – a dzięki nowoczesnym metodom konserwacji drewno można zastosować praktycznie wszędzie. Dom wykończony takim materiałem będzie ciepły, przyjemny i komfortowy – a przy tym bardzo atrakcyjny.

---

T.G.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Glazura i terakota kuchenna

Glazura i terakota kuchenna

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki

Tradycyjnie do kuchni wybiera się płytki. To bardzo praktyczne rozwiązanie, gdyż można o nie w prosty sposób zadbać, a wszelkie zabrudzenia, o które tak łatwo przecież w kuchni, nie są trudne do usunięcia z płytek.

Ale ściany w kuchni mogą być również pokryte zmywalną tapetą, farbą lateksową, którą też można czyścić, tynkiem strukturalnym, okładziną z konglomeratu mineralnego, blachą stalową, szkłem.
Jeśli chodzi o płytki do kuchni to oprócz tych standardowych sporą popularnością cieszy się gres polerowany oraz mozaika. Nowoczesne trendy w aranżacjach kuchni uwzględniają wszystkie te rodzaje oraz oczywiście wspomniane wcześniej bardziej nietypowe, jeśli chodzi o pokrycie ścian rozwiązania.
Alternatywą dla płytek podłogowych może być również parkiet lub panele, ale te o podwyższonej odporności na ścieralność. Jeśli chodzi o parkiet to zaleca się podłogę z drewna egzotycznego, którego niektóre gatunki, np. teak,są odporne na działanie wody. Jednak w przypadku kuchni głównie decydujemy się na terakotę.
Stare płytki do kuchni można pokryć nową terakotą, nie ma więc konieczności usuwania ich. Stosuje się wtedy elastyczne zaprawy klejowe. Można je również położyć na podłodze drewnianej, ale w tym wypadku należy użyć specjalnych materiałów, które są dość drogie. Poza tym podłoga podniesie się, co może spowodować dyskomfort w użytkowaniu kuchni.
Ciekawym rozwiązaniem jest łączenie terakoty i parkietu. Linię rozgraniczającą stanowić wtedy może pasek z korka lub listwy dylatacyjne. Taka podłoga prezentuje się naprawdę efektownie.
Bez wątpienia płytki do kuchni, i te ścienne i te przeznaczone na podłogę pełnią ważną funkcję dekoracyjną. Warto zadanie położenia glazury i terakoty powierzyć fachowcowi, choć czynność ta nie wydaje się specjalnie trudna. Jednak glazurnik zrobi to sprawniej i z pewnością dzięki swemu doświadczeniu - estetyczniej.
Największe firmy zajmujące się produkcją płytek oferują całe kolekcje, dzięki czemu decydując się na konkretne płytki do kuchni mamy już ścienne i równocześnie podłogowe. Można jednak również zakupić płytki z różnych kolekcji. Do płytek ściennych można dobrać ciekawe dekory z motywami typowo kuchennymi.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Co to jest elewacja transparentna?

Co to jest elewacja transparentna?

Autorem artykułu jest Piotr Waydel

Elewacja transparentna ma za zadanie przekazać w zimie ciepło uzyskane z promieniowania słonecznego do ściany budynku, która kumuluje je i oddaje z opóźnieniem do wnętrza. Przy intensywnej operacji słonecznej, nawet w mroźne dni, temperatura przekazywanego ciepła, może osiągnąć 60 stopni Celsjusza, ...
Elewacja transparentna ma za zadanie przekazać w zimie ciepło uzyskane z promieniowania słonecznego do ściany budynku, która kumuluje je i oddaje z opóźnieniem do wnętrza. Przy intensywnej operacji słonecznej, nawet w mroźne dni, temperatura przekazywanego ciepła, może osiągnąć 60 stopni Celsjusza, a zysk energetyczny może przekroczyć 100 kWh/m2/sezon.

Elewacja taka jest oczywiście przydatna tylko dla domów o masywnych i dosyć dobrze przepuszczających ciepło ścianach, takich jak domy z wielkiej płyty, czy przedwojenne domy z cegły. W bardziej zaawansowanych rozwiązaniach, istnieje możliwość sterowania ich wynikiem energetycznym i opóźnieniem w przekazywaniu ciepła do wnętrza w zależności od potrzeb.

W lecie dogrzewanie ścian doprowadziłoby do znacznego przegrzania i dlatego efekt ten jest niwelowany przez odpowiednią budowę, sterowanie lub przesłanianie.
Ze względu na problemy montażowe, elewacje transparentne najczęściej występują w postaci płyt w ramie, z zewnętrzną szybą osłonową.

Jest wiele firm zajmujących się ich produkcją i sporo różnych rozwiązań i propozycji. Są i takie elewacje, które współpracują z przegrodami przezroczystymi, zapewniając bezpośredni transfer ciepła i światła do wnętrza.

Najciekawszą pasywną elewacją transparentną, jaką poznałem, jest propozycja firmy Masa Therm SA. Nie tylko transportuje ciepło z ogrzewanej słońcem powierzchni do ściany, ale również stanowi świetną izolację, gdy słońce przestaje świecić. Działa jak silna dioda cieplna. W jedną stronę grzeje, a w drugą izoluje. W bardzo słoneczne dni, panele tej izolacji doprowadzają ponad 100 razy więcej ciepła do muru, niż przepuszczają w drugą stronę.

Rozwiązanie to jest przeznaczone do ogrzewania w zimie południowych masywnych ścian w ciągu słonecznego dnia i akumulacji w nich energii cieplnej na noc. W połączeniu z odpowiednim posadowieniem i bryłą domu, dobrą izolacją pozostałych ścian, dużymi południowymi oknami, które również tworzą pułapkę dla ciepła słonecznego, oraz właściwą rekuperacją, zapewnia znikome zużycie energii na ogrzewanie.

W lecie firma proponuje zakrywać panele żaluzjami odbijającymi promienie słoneczne, aby nie doprowadzić do przegrzania budynku.

Istnieją również izolacje transparentne aktywne, które nie tylko dogrzewają domy w zimie, ale jeszcze dzięki współpracy z uzupełniającymi systemami, wspomagają z bardzo dobrym skutkiem podgrzewanie ciepłej wody użytkowej i klimatyzację w czasie lata.

Mnie osobiście zdecydowanie bardziej odpowiadają rozwiązania, w których energia słoneczna jest pozyskiwana i wykorzystywana przez cały rok, a nie takie, w których w najlepszym okresie trzeba przed nią się chronić.

Piotr Waydel
---

Piotr Waydel

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pod jakie podłogi ogrzewanie wodne?

Pod jakie podłogi ogrzewanie wodne?

Autorem artykułu jest kornpp

Kilka wskazówek dotyczących stosowania ogrzewania podłogowego. Pod jakimi posadzkami warto je umieścić, a pod jakimi wręcz przeciwnie.
Stosowanie ogrzewania podłogowego powinno być odpowiednio wcześniej dokładnie przemyślane, gdyż nakłada ono pewne oganiczenia związane z możliwością wyboru typu podłogi. Również sam projekt domu powinien uwzględniać zastosowanie ogrzewania podłogowego i związane z tym zwiększone obciążenie konstrukcji budynku.

Materiałem z którego wykonana zostanie podłoga może być niemalże dowolny (ogrzewanie można zastosować pod każdą posadzką) - płytki, posadzki kamienne, parkiet, deska barlinecka, wykładziny, ale niekiedy pociąga to za sobą dosyć poważne konsekwencje głównie finansowe związane z obniżeniem sprawności grzejnej pewnych typów wykończenia podłogi.

Chcąc przekazać maksymalnie dużo ciepła z instalacji ogrzewania podłogowego do pomieszczenia należy zdecydować się na materiał o wysokiej przewodności cieplnej. Takimi materiałami są przede wszystkim posadzki kamienne (marmur, granit) lub płytki. Znacznie gorzej pod względem przewodzenia ciepła wypadają wykłdziny i podłogi drewniane. Jeśli zdecydujemy się na zastosowanie ogrzewania podłogowego pod drewnem lub wykładziną powinniśmy się liczyć z niekiedy znacznym wzrostem kosztów eksploatacji i/lub wykonania takiego systemu grzewczego. Wzrost kosztów może wynikać z konieczności:

* zagęszczenia ruru (większa ilość materiału)
* zwiększenia średnicy rur (większa ilość wody do ogrzania)
* dostarczenia większej ilości energii do instalacji niż byłoby to potrzebne w przypadku innego typu wykończenia podłogi


Zastosowanie ogrzewania podłogowego pod posadzką kamienna lub ceramiczną ma jeszcze jedną dość istotną zaletę, tj. równomierne rozprowadzenie ciepła po całej powierzchni posadzki (ograniczone występowanie cieplejszych i chłodniejszych miejsc).

Decydując się na wybór podłogi innej niż kamienna i ceramiczna na ogrzewanie podłogowe należy pamiętać o kilku podstawowych parametrach, które powinny spełniac wybrane przez nas materiały. Podłogi drewniane powinnny mieć grubość nie większą niż 10mm i wilgotność maksymalną: 9% parkiet, deska barlinecka 7%. W przypadku nie spełnienia tych parametrów ryzykujemy drastycznym wzrostem kosztów eksploatacji ogrzewania podłogowego lub zniszczeniem podłogi drewnianej.

Ważne! Produkty (kleje, panele, wykładziny i inne) przewidziane do stosowania razem z ogrzewaniem podłogowym oznaczane są zazwyczaj symbolem:
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Układamy panele podłogowe: jak uniknąć często popełnianych błędów?

Układamy panele podłogowe: jak uniknąć często popełnianych błędów?

Autorem artykułu jest Rafał Okułowicz

Obecnie samodzielne ułożenie drewnianej podłogi jest proste jak nigdy dotąd. Jest to możliwe dzięki laminowanym panelom podłogowym, łączonym na zatrzask (bez użycia kleju). Jednak aby podłoga cieszyła nas swoim wyglądem przez wiele lat, zanim zabierzemy się do układania paneli, zwróćmy uwagę na kilka rzeczy...
Obecnie samodzielne ułożenie drewnianej podłogi jest proste jak nigdy dotąd. Jest to możliwe dzięki laminowanym panelom podłogowym, łączonym na zatrzask (bez użycia kleju). Jednak aby podłoga cieszyła nas swoim wyglądem przez wiele lat, zanim zabierzemy się do układania paneli, zwróćmy uwagę na kilka rzeczy.


Jakie panele kupić?

Przy zakupie paneli kieruj się kilkoma kryteriami. Pierwsze z nich to grubość. Dobrym standardem są panele o grubości 8mm. Jeżeli chcesz trochę oszczędzić, możesz wybrać panele cieńsze – 7mm. Odradzam natomiast panele o grubości 6mm, które mają słabą wytrzymałość (to typowy tani produkt z supermarketów). Podłoga z paneli i tak jest relatywnie tania, więc nie ma co przesadzać z oszczędzaniem.

Kolejna sprawa to tzw. klasa użyteczności, która określa odporność na zużycie. Czasem sprzedawcy używają też określenia klasa ścieralności. Najtańszy wariant to panele w klasie AC2, które nadają się jedynie do pomieszczeń mieszkalnych mało użytkowanych (np. sypialnie). Panele w klasie AC3 sprawdzą się w pomieszczeniach mieszkalnych średnio i intensywnie użytkowanych (pokój dzienny, przedpokój). Bardziej wymagający mogą zainwestować w panele w klasie AC4, które nadają się nie tylko do mieszkań ale również do pomieszczeń publicznych, w których podłoga jest znacznie bardziej narażona na zniszczenie. Istnieją jeszcze panele w klasie AC5 przeznaczone do intensywnie użytkowanych pomieszczeń użyteczności publicznej, np. sklepów. Jeżeli szukasz paneli do mieszkania o raczej nie ma sensu przepłacać za panele w klasie AC5.

Jeżeli w Twoim mieszkaniu lub domu jest duża wilgoć, to warto też upewnić się w sklepie czy panele są zabezpieczone dodatkowo przed wnikaniem wilgoci do ich wnętrza (np. o impregnowanych krawędziach).


Czy podłoga z paneli wymaga izolacji?

Paneli nie układa się bezpośrednio na betonowej posadzce. Najpierw należy rozłożyć warstwę izolacyjną z folii budowlanej, która zabezpieczy przed wnikaniem wilgoci z posadzki. W przeciętnym mieszkaniu wystarczy folia grubości 0,2mm. Pasy rozkładanej folii łączymy na zakład (powinny na siebie zachodzić na 20 do 30 cm).

Na folii układa się podkład wyciszający z pianki polipropylenowej lub miękkiej płyty pilśniowej. Na tak przygotowanej posadzce można rozpocząć układanie paneli.


Na co jeszcze zwrócić uwagę w czasie układania paneli?

Pomieszczenie, w którym układamy panele powinno być czyste i suche.

Panele przywiezione ze sklepu należy położyć w ich oryginalnych opakowaniach w pomieszczeniu, w którym będą układane. Powinny powoli przystosować się do panującej tu wilgotności i temperatury. Do układania podłogi można przystąpić po odczekaniu dwóch dni.

Pierwsza decyzja do podjęcia, gdy zabieramy się już do układania paneli, to kierunek w jakim powinny one leżeć. Aby miejsca łączeń paneli były jak najmniej widoczne, najlepiej ułożyć je równolegle z padaniem promieni słonecznych. Jeżeli w pomieszczeniu są dwa okna na przyległych ścianach, panele kładziemy równolegle do promieni słonecznych wpadających z okna umieszczonego naprzeciw wejścia do pomieszczenia.

Wraz ze zmianami wilgotności i temperatury panele mogą się kurczyć lub rozszerzać. W wyniku tego podłoga może się wybrzuszać. Unikniesz tego zachowując w czasie układania odstępy pomiędzy krawędzią podłogi a ścianą, dając w ten sposób podłodze pewien margines na rozszerzanie się. Fachowo nazywamy to szczelinami dylatacyjnymi. Najlepiej do tego celu użyć tzw. kołków dylatacyjnych, które umieszczamy między panelem a ścianą, a następnie wyjmujemy po ułożeniu całej podłogi. Szczeliny pomiędzy panelami a ścianą zostaną ukryte pod listwą przypodłogową.

W miejscach gdzie nie można położyć listwy maskującej (np. przy futrynach drzwi, czy miejscach gdzie w podłogę wchodzą rury) szczeliny dylatacyjne wypełnia się specjalną elastyczną masą (coś co fachowcy czasem nazywają kitem podłogowym) o barwie zbliżonej do barwy paneli.

Po podłodze z paneli można chodzić w zasadzie od razu po ułożeniu. Życzę miłego użytkowania!

---

Rafał Okułowicz jest twórcą poradnika Ogrody oraz Domy i Mieszkania.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl